Bij de eerste indiening van deze ontwerp-stelling heb ik een paar fouten gemaakt.; daarom deze gecorrigeerde herhaling.
Tegnover de gerechtelijke moord op mevrouw Bahrami past een eensgezinde afwijzing door de Nederlandse politiek, waarbij voor onderlinge meningsverschillen geen plaats hoort te zijn.
Het is daarom hoogst betreurenswaardig dat tensminste één Nederlandse partijleider (de heer Pechtold) heeft gemeend deze afschuwelijke zaak te moeten gebruiken om zichzel te proflieren en minister Rosenthal de les te lezen, nog voordat die verantwoordiing heeft afgelegd voor zijn inspanningen om het leven van mevrouw Bahrami te redden.
Pechtold heeft een zekere mate van mediageilheid, waarbij hij te pas, maar vooral te onpas, zich in het nieuws werkt. Daar zijn de media zelf mede schuldig aan. De moord op mw. Bahrami was zonder meer niet te voorkomen, want Nederland heeft vanwege de fanatieke pro-Israëlpraktijk in de Islamitische landen weinig gezag en invloed. En Uri Rosenthal kan door zijn sterke affiniteit met Israël al helemaal niets bereiken, zoals is gebleken.
Die mevrouw had hier politiek asiel gekregen omdat haar leven in Iran in gevaar was. Desondanks ging ze weer terug.
Parlementariërs zijn er nu eenmaal om de regering op het matje te roepen over alle nationale en internationale zaken.
Het blijven achterlijke barbaren die liever in de stenen tijdperk willen leven. Wat er gebeurt is kan en mag niet e Irak moet hard aangepakt worden om te beginnen door al het ambassadepersoneel incluis de ambassadeur hem zelf. Dit soort beesten horen niet in een beschaafd land als Nederland thuis
@3
Blues
Leest u mijn stelling en de toelichting nog een keer. Als er aanleiding is om het kabinet op het matje te roepen, is de Tweede Kamer daarvoor de meest voor de hand liggende plaats.
De hijgerige (en bovendien nogal slordige) manier waarop de heer Pechtold vanmorgen vooruitlopende op de verantwoording die de minister ongetwijfeld nog in de Tweede Kamer zal afleggen, in het NOS-radiojournal al staf over diens optreden meende te moeten breken, vind ik echter beschamend en stijlloos.
Waar het critiek op "stille diplomatie" ten behoeve van een terdoodveroordeelde Nederlander betreft, past D66 enige bescheidenheid: begin 1976 meende de leiding van die partij dat zij beter geschikt was dan de toenmalige minister Van der Stoel om het leven van de terdoodveroordeelde Nederlandse Israëliër Leendert ("Lex") Aronson te redden. De partij liet haar voorzitter naar Irak reizen waar vazallen van Saddam hem dagenlang op beschamende wijze aan het lijntje hielden. Pas enkele maanden later bleek dat de heer Aronson al in november 1975 (!!) was opgehangen....
Doet U niet hetzelfde? U zet zichzelf nu ook op de voorgrond. Wat heeft dat voor zin? Die 2 mensen komen nooit meer terug.
Bij bevestiging van deze "stelling" zou het voortaan onmogelijk zijn om je mening te geven, omdat je je daarmee in de beleving van de toehoorder "profileert". Geen meningen, tot alle feiten bekend zijn?
Regelmatig zou je ervan dromen...
Met een Stand.nl profiel kun je:
- Debatteren over de dagstellingen uit het radioprogramma
- Zelf stellingen aanmaken en een debat starten
- Reageren op stellingen van anderen
Je kunt ook inloggen met Facebook profiel en Open ID.